Palasyo ni Lolo ni Potporopotpot ampot

Isang araw habang ako'y nagbabasa ng magazine may nakita ako, isang Palasyo ako'y biglang nabighani sa kagandahan nito. Haay, sana mapuntahan ko ang palasyong ito, batid ko sa aking sarili. Biglang sumulpot ang isang diwata mula sa palasyo ni lolo! Sabi niya, Dadalhin kita sa aking palasyo...(hmmm, huwag mong katahin) Hallelujah chance! kailangan ko daw sabihin ito bago ako makapunta doon! Hallelujah chance! Noooooooo....

Wow! Ito ang aking nasambit ng ako ay makapasok sa palasyo. Ang mga tao dito ay namumuhay ng simple at ubod ng saya. Ang kanilang hari ay matalino, mapagkumbaba at batid niya ang mga pangangailangan ng kanyang mga mamamayan. Minsan sa aking paglilibot sa palasyo nakasalubong ko ang hari, malayo pa lamang ay abot na hanggang langit ang kanyang ngiti (nagandahan siya sa akin!ahaha) na nagpalakas ng loob ko na kantahan siya "when i see you smile you know i can do anything...oooh(hmmm, kinanta mo na nman!ehehe) at upang manatili sa palasyo.

Sa aking pananatili sa palasyo ni lolo nasaksihan ko ang kanyang kabutihang nagawa, kung paano niya pinaganda ang kanyang palasyo at kung paano niya binigyan ng dangal ang kanyang mga mamamayan.

Isang araw sa hindi inaasahang pangyayari bigla na lamang umalis ang hari sa palasyo ni lolo. Hindi alam ng mga mamamayan kung ano ang dahilan. Sa kanyang pag-alis unti-unting nabago ang pamumuhay ng mga mamamayan dito. Sila ay nagkawatak-watak, marami ang naging mapang-abuso, at ang iba ay lumabas na lamang sa palasyo ni lolo at nagsimula ng panibagong buhay. Tila ang mga mamamayan sa palasyo ni lolo ay litong-lito na sa mga pangyayari, marami mga kabataan ang nawawalan ng disiplina at higit sa lahat ang bagong hari sa palasyo ni lolo ay kabaligtaran ng naunang hari. Minsan sa aking pamamasyal sa palasyo ni lolo nakita ko ang isang ale na umiiyak at lungkot na lungkot sa sinapit ng palasyo ni lolo at sa kalupitan ng bagong hari. Ito ang kanyang sinabi sa akin unti unting mararating kalangitan at bituin, unti unting kinabukasan ko'y magniningning hawak ngayon tibay ng damdamin (oo kanta yan sa jewel in the palace! kinanta mo ulit noh?!)ahaha... Biglang may tumapik sa aking balikat at kanyang sinabi "ampot" gising na may trabaho ka pa! wahaha... Oo panaginip lang ito! Hmmm, akala niyo ano na noh? ;)